DACHY PŁASKIE


Folia EPDM Carlisle
Dachy zielone "green-tech"
Instrukcja techniczna
Karty technologiczne
Aprobaty i atesty

Folia TPO Carlisle


ZBIORNIKI WODNE
POZOSTAŁE MATERIAŁY


Dachy zielone "green-tech": Instrukcja techniczna

System dachów zielonych "green-tech"
Wymogi ogólne
Składowanie materiałów na budowie
Przygotowanie podłoża
Paroizolacja
Termoizolacja
Rozkładanie i mocowanie folii – warstwa hydroizolacyjna
Warstwa drenażowa
Warstwa wegetacyjna
System odwodnienia dachu zielonego
Uszczelnienia robocze
Detale instalacji
Materiały systemowe

SYSTEM ODWODNIENIA DACHU ZIELONEGO

Dzięki zastosowaniu folii EPDM Sure-Seal Carlisle jako warstwy hydroizolacyjne dachu zielonego w systemie "green-tech" zniknęły praktycznie wszelkie ograniczenia dotyczące minimalnego bądź maksymalnego spadku dachu. Ze względów praktycznych i użytkowych zaleca się wykonywanie dachów zielonych jako dachów bezspadkowych. Jeżeli na dachu zielonym uprawiana ma być roślinność typu intensywnego, o dużym zapotrzebowaniu na wodę zaleca się jej spiętrzenie do wysokości nie przekraczającej 2/3 grubości warstwy drenażowej. W takim przypadku należy pamiętać o zwiększeniu grubości warstwy drenażowej, aby grubość części warstwy nie zalanej na stałe przez spiętrzoną wodę nie była mniejsza niż 50.0 mm. Spiętrzenie wody osiąga się poprzez elementy zakładane na wpustach dachowych lub w przypadku odwodnienia poprzez przepusty ścienne, odpowiednie podniesienie ich poziomu ponad poziom hydroizolacji.

Przy wykonywaniu dachów zielonych na podłożach o spadku większym niż 25o należy stosować tzw. progi uniemożliwiające ewentualne zsuwanie się warstwy wegetacyjnej dachu w stanie pełnego nasączenia wodą.
  1. Koryta odwadniające lub wpusty powinny być rozmieszczone symetrycznie na całej połaci dachu zielonego, zapewniając prawidłowy odbiór wody w trakcie gwałtownych opadów deszczu. Ilość i średnice otworów odprowadzających wodę należy konsultować z producentem systemu odwodnienia. Zaleca się przestrzegania ogólnej zasady, iż jeden wpust o średnicy 100.0 mm nie powinien odprowadzać wody z połaci większej niż 500.0 m2
  1. Nad wpustami należy zakładać studzienki rewizyjne, które zapewniają stałą kontrolę ich drożności.
  1. Dookoła attyk, kominów i pozostałych elementów wystających ponad połać dachu zaleca się wysypanie pasa ze żwiru frakcji 16.0 – 32.0 mm (lub innego, z którego wykonano warstwę drenażową) lub układanie pasków z betonowych płyt chodnikowych na podsypce piaskowej. Szerokość pasów nie powinna być mniejsza niż 50.0 cm. Ułatwia to odprowadzenie wody od tych elementów, zapobiega przerastaniu roślin, ułatwia konserwację dachu oraz stanowi część ochrony przeciwogniowej.
Dla strefy obwodowej dachu należy pamiętać o strefie zwiększonego ssania wiatru. W przypadku dachów z roślinnością ekstensywną ciężar warstwy wegetacyjnej jest zwykle nie wystarczający (mniejszy niż 50,0 kg/m2), dlatego szerokość pasa żwirowego należy zwiększyć zgodnie z PN-77/B-02011 (max do 2.0 m).
  1. Dachy zielone z roślinnością ekstensywną uważa się za nierozprzestrzeniające ognia jeżeli podzielone są na pola o boku nie przekraczającym 40.0 m pasami o szerokości minimum 1.0 m wykonanymi ze żwiru o frakcji 16.0 – 32.0 mm lub betonowymi płytkami chodnikowymi.
  1. Dachy zielone z roślinnością intensywną, ze względu na ciągłe nawadnianie, nie podlegają dodatkowym wymogom ochrony przeciwpożarowej. Są one odporne na lecące iskry i ciepło promieniowania.